Rozdział 22 Rozdział dwudziesty drugi

Moja matka po prostu stała tam sztywno, palce drżały jej nerwowo, kiedy walczyła sama ze sobą.

— Mamo? Nie zrobisz nic? — zapytałam.

— Ja… ja przepraszam, kochanie. Tak będzie lepiej. Zobaczysz.

Nawet gdy podnosiłam się z podłogi, nawet gdy bok twarzy pulsował mi rozgrzanym bólem, ona tylko stała...