Rozdział 220 Rozdział dwieście dwadzieścia

„Czy ty nie rozumiesz słów, które wychodzą z moich ust?!”

„Ale ty tego nie pojmujesz — muszę go zobaczyć!” Głos mi pękł od desperacji, a kostki zbielały mi, gdy zacisnęłam palce na krawędzi marmurowej lady recepcji i próbowałam przemówić mu do rozsądku.

„Nikt nie był w stanie się z nim skontaktowa...