Rozdział 232 Rozdział Dwieście Trzydzieści Drugi

„Jace! Czekaj, co jeśli twój tata zobaczy?”

Uśmiechnął się, ten wściekły, zarozumiały uśmiech, który sprawił, że mój brzuch się odwrócił. „Pozwól mu.”

„Mówię poważnie!” Ale ja też się uśmiechałem, czułem się zdenerwowany i lekki. Jakoś, niemożliwie, to wszystko się udało. Pani Dawson stanęła w obr...