Rozdział 234 Rozdział dwieście trzydzieści cztery

PUNKT WIDZENIA: JACE

„Dzięki, że mi tam pomogłaś” — powiedział cicho Jace, zerkając na śpiącą sylwetkę Martina. — „Naprawdę nie wiedziałem, co mu powiedzieć”.

Westchnęłam, opierając się wygodniej o drzwi obok niego. „Jasne. Rozumiem. W sensie, każdy by się pogubił na jego miejscu”.

Siedzieliśmy t...