Rozdział 25 Rozdział dwudziesty piąty

Tyle czasu stałam na korytarzu i wariowałam, marząc, żeby podłoga się pode mną rozstąpiła i mnie pochłonęła za to, że zrobiłam coś tak głupiego.

Wciągnęłam powietrze, wypuściłam je, po czym znowu wzięłam powolny wdech, próbując się uspokoić.

Na szczęście po jakimś czasie zaczęło działać. Uspokoiła...