Rozdział 28 Rozdział dwudziesty ósmy

Nie grałem.

Dałem to jasno do zrozumienia od samego początku, ustawiając się pod trybunami z telefonem i kubkiem Bóg raczy wiedzieć czego w rękach.

Zamiast tego co kilka minut dyskretnie omiatałem wzrokiem salę, żeby upewnić się, że nikt nie robi nic dziwnego ani nie upija się za bardzo.

— Ty! Od...