Rozdział 281 Rozdział dwieście osiemdziesiąt jeden

Lena

Zapukałam do drzwi i czekałam, aż ktoś otworzy, a serce waliło mi tak szybko, że byłam pewna, iż wszyscy dookoła to słyszą. Dłonie miałam spocone i wilgotne, ślizgały się po tekturze pudełka, które ściskałam jak koło ratunkowe.

Jak się można było spodziewać, jakiś głos zawołał, żebyśmy weszli...