Rozdział 38 Rozdział trzydzieści ósmy

—Lena.

—Zostaw mnie w spokoju.

—Po prostu zatrzymaj się na sekundę—

—Nie chcę z tobą rozmawiać. Szłam dalej, szybciej, ocierając twarz grzbietem dłoni i nienawidząc siebie za każdą łzę, która spadała.

Korytarz był pusty i dudniący echem, a moje kroki były zbyt głośne, i jego też — tuż za mną, ni...