Rozdział 117 Rocco

Dzień zaczął się dla mnie późno.

Ledwie zmrużyłem oko, a światło słoneczne wciąż przedzierało się przez zasłony, rozlewając blade złoto na marmurową podłogę pokoju Fiorelli. Spała obok mnie, włosy rozrzucone na twarzy, spokojny oddech. Siedziałem i patrzyłem na nią przez kilka minut.

Spokój jej pa...