Rozdział 145 Rocco

Zapach prochu trzymał się mojego płaszcza. Był ostry i metaliczny w moich nozdrzach, mieszając się z lekkim pieczeniem środka dezynfekującego, który nie opuścił mnie od czasu, gdy Rafael zszył moje ramię.

Magazyn miał być pusty.

Ale Camillo nigdy nie grał uczciwie.

Oparłem się w fotelu, skóra był...