Rozdział 109 Zauważono

Perspektywa Rydera

Nie powinienem iść.

Ta myśl jechała ze mną przez całą drogę, ciężka jak kamień, przyklejona z tyłu głowy, nieważne jak bardzo próbowałem ją zignorować. W ogóle nie powinienem tego rozważać — nie po tym, co właśnie się stało, nie po bajzlu, w który ewidentnie wdepnęła mała „...