Rozdział 231 Jestem dziwakiem

Z perspektywy Rydera

Nie spieszyłem się.

Nie tym razem.

Wszystko we mnie chciało działać szybko — naprawić to na już, powiedzieć cokolwiek, co odkręciłoby szkody, które już narobiłem — ale zmusiłem się, żeby zwolnić, kiedy wsunąłem jedno ramię pod jej kolana, a drugie objąłem ją w pasie i u...