Rozdział 109

Aveline

Podążyłam za spojrzeniem Luny i poczułam, jak moje serce robi nieprzyjemny fikołek. Rzeczywiście, Orion siedział pochylony do przodu w boksie, gdzie go zostawiłam, jego ciemna głowa spoczywała na ramionach. Nawet z daleka było jasne, że jest kompletnie nieprzytomny.

"No proszę, proszę," po...