Rozdział 227

Vivian

Po przekazaniu teczki mojemu ochroniarzowi czekającemu przy drzwiach, podążyłam za Dmitrijem przez labirynt górnego poziomu baru. Moje serce waliło o żebra z każdym krokiem, mieszanka nerwów i oczekiwania przepływała przez moje żyły.

Prywatny pokój był słabo oświetlony, jak legowisko drapie...