Rozdział 232

Aveline

Popołudniowe słońce wpadało przez okna od podłogi do sufitu w penthousie Oriona, gdy siedziałam po turecku na miękkim dywanie, obserwując, jak Ryan z pełnym skupieniem układa swoje skomplikowane tory kolejowe.

„Mamo, zobacz!” zawołał Ryan podekscytowany, jego twarz rozświetliła się, gdy ws...