Rozdział 164 Ciche noce 3

Mairi

Nie poszedł za mną do środka, co było małym błogosławieństwem, bo spodziewałam się, że to zrobi. Właściwie kiedy zerknęłam przez okno, stał dokładnie tam, gdzie go zostawiłam. Z wyrazem zadowolenia na twarzy, zaciągał się rakowym patykiem tkwiącym między wargami. Po raz pierwszy nie zwracał n...