Rozdział 242 Miedź w jej krwi 37

Dana

Dali nam dokładnie pięć minut na zaplanowanie, ale to było wystarczająco długo. Przynajmniej miałem nadzieję, że tak jest. Resztę poranka spędziłam z dziećmi. Patrząc, jak grają w gry i śmieją się. I uderzyło mnie to na raz. Od lat nie widziałem ich tak bardzo śmiechu. Podobało im się tutaj.

...