Rozdział 42 Rozdziały 42

Killian

– Co? – usłyszałem ją, ale i tak nie mogłem się powstrzymać, żeby nie zapytać. Bo choć słyszałem jej słowa głośno i wyraźnie, mój mózg z trudem przetwarzał ich znaczenie.

– Killian. – Xander warknął moje imię ostrzegawczo, sycząc pod nosem.

Nawet na niego nie spojrzałem. Ostrzegał mnie, ż...