Rozdział 132

Perspektywa Eileen

Karetka zniknęła za rogiem, a syreny rozpłynęły się w popołudniowym zgiełku ulicy. Margaret wciąż trzymała mnie za ręce — jej uścisk był ciepły i pewny, a niebieskie oczy badały moją twarz z taką intensywnością, że miałam ochotę odwrócić wzrok.

Ale nie zrobiłam tego. Odwzaje...