Rozdział 161

Perspektywa Eileen

— Odłóż to, Evelyn. — Mój głos zabrzmiał pewniej, niż się czułam. — Nadal masz szansę to zatrzymać.

Zaśmiała się sucho. Krucho, ostro — aż cięło po uszach. — Zatrzymać? Wrócić do czego? Do bycia tą „biedną sierotką” w kącie? Do podrzutka trzymanego z litości, żeby dobrze wyg...