Rozdział 218

POV Eileen

Koszmar uderzył o czwartej nad ranem — monitory taty poszły w linię prostą, a potem ten niekończący się pisk maszyn, jakby cały świat darł się, że już go nie ma.

Szarpnęłam się na łóżku, całkiem mokra od potu. Ręce mi drżały, kiedy chwyciłam telefon.

Zespół monitorujący odebrał po ...