Rozdział 227

Perspektywa Evelyn

Parking rozciągał się przede mną, rzędy samochodów lśniły w popołudniowym słońcu. Stałam tam jak idiotka, kluczyki wpijały mi się w dłoń, a dyktafon ciążył w kieszeni jak martwy ciężar.

Ona nawet mnie nie zobaczy.

Uprzejma odmowa pielęgniarki wciąż dźwięczała mi w uszac...