Rozdział 15: Nasze dziecko

Nie miałam czasu, żeby zająć się Edwardem. Byłam zbyt zajęta tym, żeby w ogóle złapać oddech. Dopiero po wieczności, która wydawała się nie mieć końca, zaczęłam czuć się odrobinę lepiej.

Biała koszula Edwarda była cała przesiąknięta wodą, przyklejała się do jego ciała i podkreślała każdy mięsień.

...