Rozdział 155 Uwięziony w sekretnym pokoju

Błysk złości przemknął mi po oczach, kiedy zrobiłam krok do przodu, roztaczając wokół siebie groźną aurę. „Nie zapominaj” — powiedziałam — „rodzina Cooperów to nie przelewki. Nawet jeśli odejdę od Howardów, i tak będę żyła jak pączek w maśle. Nie tak jak ty — pijawka przyssana do nich. Bez ich paras...