Rozdział 175: Dar

Próbowałam wyglądać jak najbardziej żałośnie — głos mi drżał, a łzy już prawie wylewały się z oczu. Właściciel baru obleciał mnie wzrokiem w ten swój obleśny sposób i od razu wyczułam, że jeszcze się waha.

Zaczęłam bawić się włosami, wrzuciłam urok na pełen etat. Nie minęła chwila, a już prawie śli...