Rozdział 112: klucz

Zabrakło mi tchu.

To słowo biło w mojej głowie jak bęben wojenny – rozliczenie – i czułam, jak spod skóry podnosi się gorąco. Nie ze strachu. Z czegoś starszego. Dziczego. Z czegoś, co wiedziało, że zasady zaraz pójdą w diabły.

– I co robimy? – spytała Mira. – Przecież nawet nie wiemy, gdzie są ru...