Rozdział 102

Perspektywa Lydii

Rozłączyłam się z Emily. Kciuk wciąż zawisał mi nad ekranem.

Boże, Max znowu się do niej przypieprzał? Temu kretynowi naprawdę przydałoby się mocne sprowadzenie na ziemię.

– Lydia! Tutaj! – głos Davida Martineza przebił się przez popołudniowy hałas.

Odwróciłam się. Machał do mn...