Rozdział 12

POV Stefana

Siedziałem samotnie w ogromnym salonie. Skóra na kanapie była zimna, mimo że spędziłem na niej już kilka godzin. Za oknem leniwie opadały płatki śniegu, dokładając się do coraz grubszej białej pierzyny. Zaciśniętą szczęką wpatrywałem się w pustkę, po raz setny odtwarzając w myślach wczo...