Rozdział 145

POV Emily

Ciemność nie była całkowita. To była pierwsza rzecz, którą zauważyłam.

Leżałam na łóżku z przymkniętymi oczami, wsłuchana we własny oddech. Wdech. Wydech. Powoli. Ciężko. Ale nie… nie zanikający. Nie taki jak w te inne noce, kiedy tabletki Normana wciągały mnie w czarną otchłań tak s...