Rozdział 191

Ledwo pamiętałam, jak schodziłam po tych schodach. Obcasy stukały o marmur. Ostro. Wściekle. Każdy krok był jak kolec upokorzenia, wbijający się coraz głębiej w moją pierś.

Paznokciami wbiłam się w dłonie. Tak mocno, że poczułam, jak pęka skóra. Ten ból był niczym w porównaniu z tym, co paliło mnie...