Rozdział 208

POV Marianny

Drzwi prywatnego pokoju kliknęły, zamykając się za nami. William stał przy oknie, wyprostowany jak struna, uparcie unikając mojego spojrzenia.

Boże, jak ja byłam tym wszystkim zmęczona.

– Usiądź – powiedział. Wciąż wydawał mi rozkazy jak jakiejś asystentce.

– Nie. – Mój głos zabrzmi...