Rozdział 526

Kiedy więc Alexander zadał to pytanie, Zoey nie poczuła żadnej nadziei — tylko odrętwiały, pusty spokój.

Ale teraz, patrząc, jak Mason jąka się i żałośnie wierci, ten spokój skwaśniał, zamieniając się w autentyczne obrzydzenie.

— Ja też chciałabym wiedzieć.

Zoey spojrzała na Masona, a w jej głosi...