Rozdział 544

Zagraniczne lotnisko.

Zoey stała przy bramce, patrząc na staruszka przed sobą — siwowłosego, w luźnej lnianej koszuli, która najlepsze dni miała już dawno za sobą.

— Wróć ze mną — powiedziała.

Uśmiechnął się i pokręcił głową. — Zoey, całe życie żyłem po swojemu. Po co miałbym wracać? Żebyś trzyma...