Rozdział 38 Idziemy oddzielnymi drogami

Na te słowa źrenice Henry’ego gwałtownie się zwęziły.

Aura dowodzenia, którą przed chwilą emanował na sali balowej, momentalnie zniknęła. Automatycznie pochylił się do przodu, jakby chciał się zmniejszyć, a jego głos zabrzmiał chrapliwiej niż zwykle.

— Sophia, nie szalej, daj mi to wytłumaczyć.

...