Rozdział 15: Zarobione, nie proszone

– Po tym wszystkim pojedziemy do stolicy na przymiarkę twojej sukni – oznajmił Lucretius, gdy szliśmy w stronę placu treningowego.

Serce zdążyło mi się już uspokoić po jego wcześniejszych docinkach.

Nie mieściło mi się w głowie, że muszę być z nim zawsze szczera. Jakbym kompletnie straciła możliwo...