Rozdział 88: Siostra Generała

Tydzień wlekł się niemiłosiernie, jakby sam czas bał się znów mnie złamać.

Siły wracały do mnie powoli. Najpierw w tym, że potrafiłam wstać, a pokój przestawał wirować. Potem w tym, że umiałam przejść z jednego końca komnat na drugi, nie przytrzymując się ścian. W końcu – w pewności mojego głosu,...