Rozdział 135

Alfa Levi

Przedzieramy się przez tunel i mam wrażenie, że ciągnie się on kilometrami. Nagle czuję, że moje kolana są mokre, więc spoglądam w dół i widzę, że podłoga tunelu też jest już mokra, a woda powoli płynie w naszą stronę. Nie ma jej tu dużo, więc mam nadzieję, że zbliżamy się do końca.

— Wi...