Rozdział 32

W chwili, gdy winda zadzwoniła, spanikowałam.

　　Popchnęłam Rydera mocno.

　　Zatoczył się do tyłu, zaskoczony. „Co do cholery”

　　„Kretyn!” wysyczałam, mój głos był ostry, a twarz płonęła.

　　I oczywiście, jak na zawołanie, winda się otworzyła, a moja matka stała tam z telefonem w ręku, patrząc na mnie ...