Rozdział 190

ISABELLA

Mateo odchylił się na krześle, a skóra pod nim westchnęła. Patrzył na mnie powoli, oceniając – jakby ważył za i przeciw zaufaniu mi, próbując ustalić, czy jestem wystarczająco zdesperowana i ile jestem gotowa poświęcić.

„Może nie wyglądam na to,” powiedziałam, starając się dalej przekonywa...