Rozdział 288

SERAPHINA’S POV

Miałam sześć lat.

Siedząc wysoko na ramionach ojca, moje nogi huśtały się dziko i swobodnie, śmiech wybuchał ze mnie, gdy każdy jego krok sprawiał, że świat tańczył pod nami.

„Ostrożnie,” zawołała mama, trzymając loda.

Ojciec zaśmiał się. „Nie jest zrobiona ze szkła.”

Pochyliłam się,...