Rozdział 382

PERSPEKTYWA SERAPHINY

Przez kilka sekund po moich ostatnich słowach Celeste milczała.

Stałyśmy przed lustrem, tak jak wcześniej. Jej nadgarstki wciąż krępowały srebrne kajdany, a moja dłoń dalej zaciskała się na jej ramieniu, nie pozwalając jej się odwrócić.

Cisza w pokoju gęstniała, aż nawet le...