Rozdział 390

PERSPEKTYWA SERAPHINY

Przez chwilę tylko gapiłam się na Catherine, pewna, że się przesłyszałam.

Za naszymi plecami huczał ocean, fale rozbijały się o niewidoczne klify za pasem traw, ale ten dźwięk wydawał się odległy i nierealny w porównaniu z nagłym łomotem mojego serca.

– Co ty właśnie powied...