Rozdział 408

PERSPEKTYWA SERAPHINY

Ostatnia linijka rozmazała mi się przed oczami.

Nie ufaj mi.

Słowa wcisnęły się we mnie, ciężkie i duszące, jakby próbowały zapuścić korzenie pod moimi żebrami.

Przez dłuższą chwilę się nie ruszałam. Nie oddychałam.

List drżał w moich dłoniach, papier szeleścił cich...