Rozdział 461

PERSPEKTYWA SERAPHINY

Panika wpełzła mi do gardła jak pazury.

Sięgnęłam po Kierana i lekko ścisnęłam jego wyciągniętą dłoń.

— Kieran.

Mój głos odbił się echem po pokoju zbyt głośno. Kieran się nie poruszył.

Puls walił mi w żebra.

Nie, nie, nie.

Czy ja im zrobiłam krzywdę?

Odwróciłam s...