Rozdział 530

PERSPEKTYWA LUCIANA

Po raz pierwszy od tak dawna, że aż trudno mi było to sobie przypomnieć, obudziłem się w spokoju.

Przez kilka cennych sekund po prostu istniałem w cieple późnoporannego słońca i miękkiej pościeli, zawieszony w dziwnej, obcej ciszy, która osiadła głęboko w mojej piersi i uciszył...