Rozdział 64

PERSPEKTYWA CELESTE

Słowa Kierana odbijały się echem w mojej głowie nawet po tym, jak odszedł, trzaskając drzwiami tarasu za sobą.

„Upokorzyłaś się dzisiaj wieczorem.”

Stałam tam przez dłuższą chwilę, oszołomiona, a zimne powietrze chłodziło moje nagie ramiona. Oklaski z wnętrza ucichły, zastąpione ...