Rozdział 89

PUNKT WIDZENIA SERAPHINY

Willa wydawała się niezwykle jasna, gdy wróciliśmy, a światło słoneczne rozlewało się po podłogach niczym płynne złoto.

Ledwie miałam czas odczuć ciepło, gdy ostry głos Daniela przerwał ciszę.

„Mamo!” Jego małe stopy dudniły po korytarzu, a on zatrzymał się przede mną, pełe...