Rozdział 147

Jej palce lekko się zacisnęły, ale ona pozostała dziwnie spokojna — bez paniki i bez złości.

Sekundę później zza kadru popłynął głos, zupełnie inny niż wcześniej, z czułością, na którą rzadko sobie pozwalał. „Dobrze.”

To było tylko jedno słowo, wypowiedziane charakterystycznym tonem Geralda, a jed...