Rozdział 11

ALERA

　　Mimo wszystko kiwam głową. Powoli. – Pozwól, że najpierw sprawdzę, co z moim ojcem.

　　– Nie spiesz się. Poczekam.

　　Kiedy wchodzę do środka, Andrea szybko zdaje mi relację. Tatuś śpi i, ku mojej uldze, oddycha samodzielnie. Nic się nie zmieniło, ale nic też się nie pogorszyło.

　　Idę do jeg...