Rozdział 140

Perspektywa Lucíi

Tamtej nocy Matías zasnął na mojej piersi o dziewiątej trzydzieści i po raz pierwszy od tygodni nie ruszyłam się, żeby odłożyć go do łóżeczka.

Zostałam na kanapie, gapiąc się w telewizor z niemal całkiem ściszonym dźwiękiem, żeby go nie obudzić. Jego ciężki oddech uderzał mi ...